Πολυστρωματική αντι-drone άμυνα

[Togo2]

Τα στρατιωτικά drones διαφέρουν ως προς το βάρος, εμβέλεια, μέγιστο υψόμετρο πτήσης, αυτονομία, κινητήρα (ηλεκτρικά, εμβολοφόρα, turboprop, turbojet, turbofan κτλ).
Γενικά διακρίνονται σε micro-UAV και mini-UAV για τακτική αναγνώριση σε επίπεδο μικρής μονάδας. Έχουν αυτονομία 20 λεπτών έως 6 ώρες και πετούν σε υψόμετρο 300 μέτρων ώς 1,5 χλμ. Εμβέλεια 1 ως 10 χλμ με έλεγχο απο φορητό σταθμό.
Οι τακτικοί σχηματισμοί απο λόχο ώς ταξιαρχία χρησιμοποιούν μεγαλύτερα τακτικά drones για επιτήρηση, αναγνώριση και συλλογή πληροφοριών (ISR). Εχουν αυτονομία 4-12 ώρες και πετούν σε υψόμετρο 1-8 χλμ. Εμβέλεια 50 ως 200 χλμ με έλεγχο απο κινητό σταθμό πάνω σε όχημα.
Τα MALE UAV (Medium Altitude Long Endurance) χρησιμοποιούνται για παρατεταμένη ISR.
Έχουν βάρος 150-600 κιλά, αυτονομία 10-40 ωρών και πετούν σε υψόμετρο 3-15 χλμ. Εχουν εμβέλεια 300-1000 χλμ και ελεγχονται απο κινητό ή σταθερό σταθμό. Μέχρι τα 300 χλμ απόσταση απο το σταθμό κατευθύνονται απο το σήμα κεραίας του σταθμού.
Για μεγαλύτερη απόσταση διαθέτουν SATCOM δέκτη και κατευθύνονται μέσω μικροδορυφορου (NLOS)  
Τα HALE UAV (High Altitude Long Endurance) προορίζονται για στρατηγική επιτήρηση και συλλογή πληροφοριών.
Εχουν βάρος 1 τόννου, αυτονομία 24-40 ωρών και πετούν σε υψόμετρα 15-20 χλμ. Η εμβέλεια τους είναι αρκετές χιλιάδες χλμ και κατευθύνονται μέσω δορυφόρου

[Togo2]

Τα περισσότερα drones μπορούν να τροποποιηθούν εύκολα σε UCAV (Unmanned Combat Aerial Vehicles) για να μεταφέρουν οπλισμό, βλήματα όλμων, νάρκες, αντιαρματικές ρουκέτες και πυραύλους, πυροβόλα, κτλ
Τα Περιφερόμενα Πυρομαχικά (Loitering Munitions) ή kamikaze drones είναι φτηνά αναλώσιμα drones με εκρηκτικά που προορίζονται να ανατιναχτούν πάνω σε στόχο. Έχουν τη δυνατότητα να περιφέρονται πάνω απο μιά περιοχή που βρίσκεται ο στόχος μέχρι να τον εντοπίσουν ή να επιστρέψουν στη βάση τους σε περίπτωση που αποτύχουν.

Τα drones μπορούν να κατευθύνονται με Ραδιοζεύξη απο το Σταθμό Ελέγχου σε απόσταση μέχρι 300 χλμ. Κάποια μπορούν να χρησιμοποιοήσουν ενδιάμεσους σταθμούς ελέγχου και να επεκτείνουν τη ζεύξη σε μεγαλύτερη απόσταση.
Για μεγάλες αποστάσεις χρειάζονται οπωσδήποτε δέκτη SATCOM για δορυφορική ζεύξη. 
Καποια drones χρησιμοποιούν δίκτυα κινητής τηλεφωνίας 4G/5G με υπάρχουσες επίγειες υποδομές. Τα περισσότερα drones διαθέτουν δέκτη GPS μαζί με άλλα συστήματα πλοηγησης. 
Τα kamikaze drones είναι συνήθως αυτόματα και δεν χρειάζονται επικοινωνία με σταθμό ελέγχου μετά την απογείωση. Γνωριζουν εξαρχής τις συντεταγμένες του στόχου
Ενδιαφέρον έχουν τα drones οπτικής ίνας, δηλαδή διαθέτουν ένα κουβάρι με καλώδιο οπτικής ίνας για να επικοινωνούν με το χειριστή και ξετυλίγεται όσο απομακρύνεται. Είναι άτρωτα σε ηλεκτρονικές παρεμβολές αλλά έχουν μικρή εμβέλεια για να μην κοπεί το καλώδιο

[Togo2]

Τα drones έχουν αλλάξει το σύγχρονο πόλεμο γιατι πετουν γρήγορα και δεν αφήνουν περιθώρια αντίδρασης.
Επιτηρούν μεγάλες περιοχές και συλλέγουν πληροφορίες με αποτέλεσμα να μην μπορούν να οργανωθούν αιφνιδιαστικές επιθέσεις απο τον αντίπαλο. Παράλληλα στοχοποιούν τις αντίπαλες δυναμεις. Τα drones είναι φτηνά και μπορούν να εξουδετερώσουν πανάκριβα οπλικά συστήματα όπως ελικόπτερα, άρματα μάχης, αντιαεροπορικά συστήματα, πυροβόλα, ταχύπλοα κτλ πρακτικά απο οπουδήποτε!
Πλέον είναι συνήθης τακτική στις πρώτες επιχειρήσεις ενός πολεμου να κατευθύνονται σμήνη απο εκατοντάδες drones πάνω στο εχθρικό έδαφος για να εντοπίσουν συστήματα αεράμυνας και να τα εξουδετερώσουν.

Η Ελλάδα χρειάζεται ολοκληρωμένη προστασία απο τουρκικά drones απο τον απλό μαχητή μέχρι στρατιωτικές υποδομές και ολόκληρες πόλεις! 
Προφανώς οι ανάγκες δεν μπορούν να καλυφθούν με αγορές έτοιμων συστημάτων. Θα πρέπει να γίνει μαζική συμπαραγωγή εγχώριων συστημάτων και μεταφορά τεχνολογίας απο το εξωτερικό.

Κάθε Έλληνας στρατιώτης χρειάζεται έγκαιρη προειδοποίηση 360°με ατομικό παθητικό ανιχνευτή για παράδειγμα το DroneShield RfPatrol Mk2. Επίσης χρειάζεται απλή θερμική όραση/NVG και ασφαλή ψηφιακή επικοινωνία πχ SquadNet ή SYNAPS.
Το C-UAS Kit μπορεί να συμπληρωθεί με interface σε tablet που θα διασυνδέει το ευρύτερο Command-Control μέσω Android Team Awareness Kit.
Έτσι ο στρατιώτης θα έχει κοινή επιχειρησιακή εικόνα, χάρτη, blue-force tracking, video, chat, δεδομένα UAV, plugins για εξειδικευμένες αποστολές

[Togo2]

Το DroneShield RfPatrol Mk2 είναι φτηνό και μπορεί να παραχθεί μαζικά για ατομική ανίχνευση. Ωστόσο τα εξειδικευμένα κλιμάκια θα χρειαστούν πιο εξελιγμένο RF παθητικό ανιχνευτή πχ το DroneShield RfRecon. Λειτουργεί ώς 8 ώρες καλύπτοντας 360°ταξινομεί τα σήματα που ανιχνεύει και διασυνδέεται με τη Διοίκηση μέσω ATAK app. 
Σε επίπεδο Ομάδας θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ένα απλό φορητό σύστημα θερμικής υπέρυθρης κάμερας με αυτόματο ζούμ σε τρίποδα ή πυργίσκο για οπτική επιβεβαίωση όταν το RF/radar εντοπίζει drone για παράδειγμα το ΤrakkaCam TC-300 ή Chess Dynamics Hawkeye ή Teledyne FLIR Ranger HRC-MS
Σε επίπεδο Διμοιρίας μπορεί να προστεθεί ένα μικρό φορητό MESA radar μικρής εμβέλειας με τρίποδα, μπαταρίες, υπολογιστή και επικοινωνίες πχ. το Echodyne EchoGuard με εμβέλεια 1 χλμ για drone και 2,2 χλμ για άνθρωπο.

Όσον αφορά την κατάρριψη του drone είναι θεμιτό να υπάρχει ένας στρατιώτης σε κάθε Διμοιρία με φορητό soft-kill αντι-drone. Επειδή έχει γίνει αναφορά στο RF-αισθητήρα DroneShield RfPatrol Mk2 προτείνεται ο έτοιμος συνδυασμός του DroneShield DroneGun Mk4 με βάρος 3.37 κιλά συμπεριλαμβανομένης της μπαταρίας, IP67 και πάνω από μία ώρα ενεργής λειτουργίας.
Ως συμπλήρωμα θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και το Sentrycs που αντί για απλό wideband jamming κανει protocol manipulation μόλις ανιχνεύσει τα πρωτόκολλα επικοινωνίας του drone. 
Είναι δυνατή η ενσωμάτωση με C-UAS radar, ηλεκτρο-οπτικά, jammers και επικοινωνίες μέσω ανοικτών interfaces. 
Ένας φορητός jammer μπορεί να επηρεάσει τις φίλιες επικοινωνίες/GPS οπότε πρέπει να ενταχθεί σωστά στο δίκτυο
 

[Togo2]

Σε επίπεδο Λόχου ώς Συντάγματος θα μπορούσε να προστεθεί ένα σταθερό ή ημικινητό C-UAS όπως το CENTAURUS ή TELEΜΑΧΟΣ και IRERION.
Εκτός απο soft-kill συστήματα είναι απαραίτητο να υπάρχουν κινητικοί αναχαιτιστές πολύ μικρού κόστους όπως για παράδειγμα το Anduril Anvil.
Η Ουκρανία έχει καταφέρει να βγάλει σε παραγωγή συστήματα όπως STING, Bullet, LITAVR+, Griffin, Last Shadow T200 που έχουν αποδείξει την αξία τους στο πεδίο της μάχης. Ενα STING κοστίζει λιγότερο απο 900 Ευρώ όταν το φτηνότερο UAV Shahed υπολογίζεται στα 23,000 Eυρώ.
Σαν τελευταίο επίπεδο άμυνας προτείνεται ένα κινητό αντι-drone πυροβόλο διαμετρήματος 12,7 χιλ. ώς 22 χιλ. πάνω σε όχημα Πεζικού. 
Δεν χρειάζεται να είναι ένα ακριβό C-UAS όπως το Skyranger 30. Τέτοιο σύστημα θα έπρεπε να προστατεύει πολύ σημαντικά στοιχεία.
Ο Ελληνικός Στρατός διαθέτει μεγάλο αριθμό πυροβόλων M2HB, ZU-23-2, RH-202, Bofors L/70, Artemis-30, GDF005 που μπορούν να εγκατασταθούν πάνω σε ΤΟΜΠ και να αναβαθμιστουν σε ολοκληρωμένα C-UAS πυροβόλα με ειδικά air burst πυρομαχικά.
Η Ινδία εξουδετέρωσε εκατοντάδες Πακιστανικά drones με απλά αντιαεροπορικά πυροβόλα ZU-23-2 και L/70
Το πιό σημαντικό είναι να δικτυωθούν όλα τα στοιχεία ώς ένα αντι-drone σύστημα με ανοιχτά interfaces με το Κέντρο-Διοικηση και όχι να επιχειρούν ώς ανεξάρτητα προϊοντα

[Togo2]

Οι επιτελικοί σχηματισμοί πρέπει να έχουν κοινή εικόνα απο πολλές μονάδες και ανώτερο επίπεδο διοικησης και σύνδεσης
Μέχρι το Σύνταγμα η έμφαση δίνεται στην οργανική προστασία. Στη Ταξιαρχία προστίθεται η ικανότητα να συνενώνει τις πληροφορίες πολλών μονάδων και να διαχειρίζεται κοινά διαθέσιμα μέσα.
Στη Μεραρχία το σύστημα αρχίζει να λειτουργεί ώς περιφερειακό δικτυο συνδεδεμένο με ανώτερα επίπεδα αεράμυνας.

Σε επίπεδο Ταξιαρχίας έως Μεραρχίας απαιτείται AESA radar που θα διασυνδέεται με μικρότερα C-UAS radar για πολύ μικρά ύψη και να παρακολουθεί μεγάλο αριθμό ιχνών σε όλα τα ύψη. 
Εδω πρέπει να χρησιμοποιηθούν πιο προηγμένοι παθητικοί αισθητήρες και ηλεκτρο-οπτικά συστήματα ή συνδυαστικά συστήματα οπως πχ R&S THORIS
Είναι οικονομικότερο και πιό αποτελεσματικό να υπάρχουν πολλοί κατανεμημένοι παθητικοί αισθητήρες και λιγότεροι EO/IR sensors.   
Το πιό σημαντικό στοιχείο είναι ένα προηγμένο C5/ISRT framework που ενοποιεί όλους τους ενεργητικούς (radars) και παθητικούς (ΕΟ/ΙR, RF-sensors) αισθητηρες δίνοντας μιά ενιαία αναφορά με βαθμό αξιοπιστίας.
Οι σχηματισμοί πρέπει να διαθέτουν ανώτερες δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου με δικτυομένους κινητούς σταθμούς ESM/ESM. 
Η αντι-drone άμυνα πρέπει να ενισχυθεί με φορητά MANPADS Stinger Block II και αναβαθμισμένα ASRAD όταν τα άλλα μέσα δεν επαρκούν για την κατάρριψη των στόχων

[Togo2]

Στο επίπεδο προστασίας ενός νησιού του Αιγαίου ή μιας κρίσιμης στρατιωτικής εγκατάστασης στην ηπειρωτική Ελλάδα απαιτούνται πολλαπλά ανεξάρτητα επίπεδα ώστε η καταστροφή ενός αισθητήρα ή jammer να μην ανοίγει τρύπα στην άμυνα. 
Δεν χρειάζεται να είναι περισσότερα απο μια Μεραρχία αλλά πρέπει να είναι ικανά να συνεχίσουν να λειτουργούν ακόμα και άν η κεντρική υποδομή ή οι τηλεπικοινωνίες διαταραχθούν.
Ειδικά το νησί είναι απομονωμένο και θα πρέπει να πολεμήσει μόνο του για κάποιο διάστημα ακόμα και άν έχει χαθεί τελείως η σύνδεση με το δικτυοκεντρικό οικοσύστημα.
Συνεπώς θα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι αισθητήρες σε εφεδρεία για αναπλήρωση απωλειών και εφεδρική ηλεκτροδότηση.
Καλό παράδειγμα οργάνωσης μιά νησιωτικής αντι-drone άμυνας είναι το Καστελόριζο όπου έχει γίνει λεπτομερή αναφορά
Εδώ θα μπορούσε να προστεθεί κάποιο αυτόνομο SHORADS όπως OSA-GECKO ή TOR-M1 για κατάρριψη MALE-UAV αλλά θα πρέπει να προστατεύονται απο παραπετάσματα καπνού που διασπά την IR ακτινοβολία και εκτοεξευτές flares.
Το ανώτερο κλιμάκιο αντι-drone άμυνας αφορά βιομηχανικά αστικά κέντρα που καλύπτεται απο την Ασπίδα του Αχιλλέα και συμμετέχουν όλες οι Ενοπλες Δυνάμεις! Δεν έχει νόημα να αναλύσουμε σε αυτό το νήμα τις δυνατότητες του.

[Togo2]

Ας δούμε τώρα τί μπορεί να παραχθεί εγχώρια για να καλυφθούν οι ανάγκες σε αντι-drone προστασία ανάλογα το κλιμάκιο.
Τα οχήματα Mercedes 240GD και 290GD μπορούν να τροποποιηθούν για τη μεταφορά C-UAS αισθητήρων και να παραμείνουν σε υπηρεσία.
Παλιά ΤΟΜΠ Μ-113 και Λεωνίδας-2 μπορούν να τροποποιηθούν για μεταφορά C-UAS αισθητήρων, εξοπλισμού ηλεκτρονικού πολέμου μέχρι και "αντι-drone πυροβόλων". Δηλαδή μπορούν να παραμείνουν σε υπηρεσία με νέο ρόλο στο σύγχρονο πεδίο μάχης.

Στρατιώτης: Κεραίες, ηλεκτρονικά, tablets, ψηφιακό σύστημα αναφοράς, μπαταρίες, καλωδιώσεις, ατομικός παθητικός ανιχνευτής, NVG, ψηφιακό RF τηλέφωνο μπορούν όλα να σχεδιαστούν και να παραχθούν μαζικά απο την εγχώρια βιομηχανία

Ομάδα: φορητό σύστημα θερμικής υπέρυθρης κάμερας, φορητός jammer (πχ DedronePortable) μπορούν να γίνουν παραγωγή κατόπιν άδειας απο τον κατασκευαστή αλλά είναι πολύ σημαντικό να βγουν σε μαζική παραγωγή φτηνά ελληνικά συστήματα 

Διμοιρία: φορητό C-UAS radar, φορητός ατομικός jammer μπορούν να γίνουν παραγωγή κατόπιν άδειας απο τον κατασκευαστή αλλά μπορούν να παραχθούν και ελληνικά συστήματα με αγορασμένα υποσυστήματα. Το πιο σημαντικό είναι να γραφτεί ελληνικό λογισμικό για fusion/Διοικηση-Έλεγχος

[Togo2]

Λόχος - Τάγμα - Σύνταγμα: C-UAS Centauros, C-UAS TELEΜΑΧΟΣ/IRERION, kinetic interceptor, αντι-drone πυροβόλα μπορούν να παραχθούν κατόπιν άδειας αρκετά υποσυστήματα αλλά το πιο σημαντικό είναι να δικτυωθούν με το ελληνικό κέντρο Διοικησης-Ελεγχου.

Τα Centauros/TELEΜΑΧΟΣ/IRERION είναι αντίγραφα ουκρανικών συστημάτων που έχουν αποδείξει την αξία τους σε πόλεμο. Μπορούν να παραχθούν σε μεγάλο αριθμό για να καλύψουν τις ανάγκες ειδικά στα νησιά.

Τα ουκρανικά kinetic interceptors εχουν επίσης χρησιμοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία σε πολεμο αλλα δεν είναι κατάλληλα για όλα τα drones. Κατασκευάζονται κυρίως με έτοιμα υποσυστήματα απο το εμπόριο-Κίνα.

Τα αντι-drone πυροβόλα χρειάζονται δικτύωση με radar, ηλεκτρο-οπτική σκόπευση ημέρα-νύκτας με EO/IR θερμικές κάμερες, πυρομαχικά air burst κτλ. Οπότε είναι ένα ξεχωριστό project

Μεγάλη προτεραιότητα έχει ένα ελληνικό σύστημα παρόμοιο του Palantir Maven Smart System για AI-assisted classification.
Δηλαδή ένα sensor fusion μεγάλης κλίμακας ποου συνδυάζει δεδομένα από πολλές πηγές και παρέχει κοινή εικόνα για intelligence, situational awareness, planning και decision-making

[Togo2]

Ταξιαρχία: κινητό AESA radar, κινητοί σταθμοί ηλεκτρονικού πολέμου ECM/ESM, προηγμένοι παθητικοί αισθητήρες και ηλεκτρο-οπτικά συστήματα μπορούν να κατασκευαστούν κατόπιν άδειας απο τους κατασκευαστές αλλά είναι αναγκαίο να βγούν και ελληνικά συστήματα. 
Εχουν μικρό κόστος και είναι σχετικά απλά στην αρχιτεκτονική τους.
Εδώ θα είχε μεγάλον ενδιαφέρον η ανάπτυξη ενός ελληνικού υβριδικού C-UAS συστήματος όπως πχ το αμερικανικό Raytheon Coyote πάνω σε jeep σε συνδυασμό με πυροβόλο Μ2ΗΒ, ρουκέτες-λέιζερ APKWS, MANPADS Stinger και drone interceptor

Μεραρχία: C5/ISRT framework που είναι στην ουσία ένας Network Manager θα πρέπει να σχεδιαστεί το data architecture, να γραφτεί ελληνικό λογισμικό, επικοινωνίες με ανοιχτά interfaces και φυσικά θωράκιση με cyber security    

Νησί-Κρίσιμη υποδομή: Εδω μπορεί να κατασκευαστεί εγχώρια το μεγαλύτερο ποσοστό του οικοσυστήματος υποστήριξης για ανθεκτικότητα και αυτονομία. Καταφύγια, γεννήτριες ρεύματος, μπαταρίες, τηλεπικοινωνίες, εφεδρικοι αισθητήρες, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου μπορουν να παραχθούν μαζικά για όλα τα μεγάλα νησιά του Αιγαίου