Αναβάθμιση ελληνικών P-3B

[yandr]

Εντάξει, αυτοί είναι οι λόγοι μάλλον:

1. Να στηριχθεί η ΕΑΒ που είχε καταντήσει σαν τα ΕΑΣ
2. Παντελής έλλειψη κοινής λογικής
3. Μίζα

[Nassos]

ΖΗΤΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ, ΠΕΤΑΞΕ-ΠΕΤΑΞΕ!!!    :shock:
 
 

 

[yandr]

Καλά, αυτό είναι όντως η είδηση του αιώνα

[gdimitr]

Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3B ξεκίνησε το 2015, στο πλαίσιο διακρατικής συμφωνίας Ηνωμένων Πολιτειών – Ελλάδας, και αποτελεί μοναδικό πρόγραμμα του είδους του παγκοσμίως. Το MLU περιλαμβάνει φάσεις εργοστασιακής συντήρησης, ανάπτυξη εγχώριου συστήματος διαχείρισης και ενσωμάτωσης αποστολών, νέα ηλεκτρονικά συστήματα πτήσης, καθώς και συναφείς υπηρεσίες και εξοπλισμό.Η συμφωνία προβλέπει τον εκσυγχρονισμό τεσσάρων αεροσκαφών P-3B Orion μέσω του Προγράμματος MLU. Τα υλικά της αναβάθμισης MLU επεκτείνουν τη διάρκεια ζωής κατά 15.000 ώρες πτήσης, ενισχύοντας ουσιαστικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες με αποδοτικό κόστος.

https://haicorp.com/news-20250901/

[Nassos]

ΖΗΤΩΩΩΩ!!!!  :shock: :shock:

Επιβεβαίωση τηρήσεως του τελευταίου χρονοδιαγράμματος βάσει του οποίου εξελίσσονται οι εργασίες στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3 Orion του Πολεμικού Ναυτικού, έδωσε ο Θεόδωρος Ρίζος, Γενικός Διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Παραγωγής της ΕΑΒ. Απαντώντας σε σχετικό ερώτημα στις 2 Δεκεμβρίου στην Βουλή, ο κ. Ρίζος είπε ότι το πρώτο αεροσκάφος που εκσυγχρονίζεται, αναμένεται να παραδοθεί στο Πολεμικό Ναυτικό τον Απρίλιο του 2026.

Πρόκειται για το αεροσκάφος με αριθμό “153415” το οποίο, όπως είπε ο κ. Ρίζος, έχει ολοκληρώσει τις δοκιμές που αφορούν την λειτουργία του αεροσκάφους αυτού καθ’ αυτού. Υπενθυμίζεται ότι στις 1 Σεπτεμβρίου το αεροπλάνο είχε εκτελέσει την πρώτη του πτήση στο πλαίσιο του προγράμματος δοκιμών για την επιβεβαίωση της λειτουργίας όλων των συστημάτων του. Όπως ελέχθη, ακολουθεί η εγκατάσταση της τελευταίας εκδόσεως του προγράμματος λειτουργίας (λογισμικό) των ηλεκτρονικών συσκευών του συστήματος αποστολής MIMS της ελληνικής SCYTALYS και του συστήματος ελέγχου πτήσεως. Αυτές οι εργασίες, αναμένεται να ολοκληρωθούν στα μέσα Μαρτίου του 2026 και να ακολουθήσει τον επόμενο μήνα η απόδοση του Αεροσκάφους Ναυτικών Επιχειρήσεων στον επιχειρησιακό χρήστη.

  Τον Απρίλιο του 2026 η παράδοση του πρώτου P-3HN στο Πολεμικό Ναυτικό - Δούρειος Ίππος
 

[yandr]

Δεν πρόκειται περί επιβεβαίωσης του χρονοδιαγράμματος, καθώς αυτό προέβλεπε την παράδοση του πρώτου αεροσκάφους τον Ιανουάριο του 2026.

Το έπος αυτής της αναβάθμισης περιγράφεται γλαφυρά στο σχετικό άρθρο για τα P-3

[gdimitr]

Πέρασε 10ετια για να ξεκινήσει η αναβάθμιση 

[yandr]

Παραδόθηκε στη Μοίρα Αεροσκαφών Ναυτικού στην αεροπορική βάση Ελευσίνας το πρώτο εκσυγχρονισμένο P-3 Orion.

[Togo2]

Προς υπεράσπιση των P-3HN Orion

Τα P-3 του Πολεμικού Ναυτικού δεν είναι "ενδιάμεση λύση" μέχρι την αγορά ενός σύγχρονου ανθυποβρυχιακού αεροσκάφους.
Είναι "πολλαπλασιαστές ισχύος" δικτυοκεντρικού πολέμου και όχι ένας απλός φορέας ναυτικών όπλων.
Μπορούν να καλύπτουν μεγάλες θαλάσσιες περιοχές για πολλή ώρα στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και να μεταδίδουν άμεσα την εικόνα σε όλες τις μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού.  

Ο εκσυγχρονισμός των ελληνικών P-3B Orion αποτελεί ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και πολύπαθα εξοπλιστικά προγράμματα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2015 με προϋπολογισμό περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια.
Στόχος ήταν η αναβάθμιση συνολικά τεσσάρων αεροσκαφών από τη Lockheed Martin σε συνεργασία με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία.
Το πέμπτο Ρ-3Β δεν περιλαμβάνει το πλήρες πακέτο αναβάθμισης.
Μετά από πολυετείς καθυστερήσεις, το πρώτο πλήρως αναβαθμισμένο αεροσκάφος παραδόθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό στην Ελευσίνα τον Ιούνιο του 2026. Το δεύτερο αεροσκάφος (ΠΝ-427) αναμένεται να παραδοθεί έως τα τέλη Σεπτεμβρίου 2026. Το τρίτο είναι προγραμματισμένο για τον Δεκέμβριο του 2026, ενώ το τέταρτο και τελευταίο εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί την άνοιξη του 2027
 

[Togo2]

Τα βασικά μειονεκτήματα του P-3 Orion σχετίζονται με την παλαιότητα της πλατφόρμας, το υψηλό κόστος και τις απαιτήσεις συντήρησής του.
Πρόκειται για αεροσκάφη σχεδιασμένα από τη δεκαετία του 1960 με βάση το πολιτικό L-188 Electra και παλαιούς κινητήρες turboprop, που είναι ιδιαίτερα θορυβώδεις και απαιτητικοί στη συντήρηση.

Καταπόνηση πληρώματος: Λόγω των τεσσάρων στροβιλοελικοφόρων κινητήρων, το εσωτερικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται από έντονους κραδασμούς και θόρυβο κατά τις πολύωρες πτήσεις

Κόστος υποστήριξης (Follow-on Support): Η εύρεση ανταλλακτικών για έναν τύπο αεροσκάφους που αποσύρεται διεθνώς από τις κύριες δυνάμεις γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη και ακριβή.

Υψηλό κόστος και καθυστερήσεις: Τα προγράμματα αναβάθμισης στην Ελλάδα μέσω της ΕΑΒ έχουν σημαδευτεί από πολυετείς καθυστερήσεις, τεχνικές δυσκολίες στη διασύνδεση παλαιών αναλογικών συστημάτων με νέα ψηφιακά, και υπερβάσεις προϋπολογισμού

Διαθεσιμότητα ανταλλακτικών: Η έλλειψη πρόσβασης σε αυθεντικά ανταλλακτικά λόγω παλαιότητας του τύπου αυξάνει τα έξοδα και δυσκολεύει τη διατήρηση υψηλών ρυθμών διαθεσιμότητας

Επιχειρησιακοί περιορισμοί: Μια πλατφόρμα τόσων δεκαετιών υπολείπεται σε ορισμένες δυνατότητες ενσωμάτωσης σύγχρονων ψηφιακών δικτύων, αυτοματισμών και εργονομίας σε σχέση με τα νεότερης γενιάς ASW αεροσκάφη

[Togo2]

Το P-3 επιχειρεί σε μέγιστο υψόμετρο 8.600 μέτρα προσφέροντας μικρότερο ορίζοντα σάρωσης για το radar απο ένα ΜΡΑ αεροσκάφος με turbofan κινητήρες. Υστερεί και στη μέγιστη ταχύτητα 750 χλμ/ώρα με αποτέλεσμα να φτάνει στην περιοχή ενδιαφέροντος μετά απο περισσότερο χρόνο.

Ανεφοδιασμός στον αέρα: Το Ρ-3 δεν διαθέτει υποδοχές για ανεφοδιασμό εν πτήσει με αποτέλεσμα μετά απο 10-13 ώρες ανάλογα το προφίλ πτήσης, φορτίο και καιρικές συνθήκες να πρέπει να επιστρέψει στη βάση για ανεφοδιασμό με καύσιμα

Τεράστιες Καθυστερήσεις: Το P-3 έχει πλέον σύγχρονους αισθητήρες, αλλά κάθε νέα γενιά ηλεκτρονικών απαιτεί περισσότερη ηλεκτρική ισχύ, ψύξη, υπολογιστική ισχύ, bandwidth, χώρο, βάρος. Σε ένα καινούργιο αεροσκάφος έχουν προβλεφθεί εξαρχής, σε ένα παλιό αεροσκάφος όμως πρέπει να χωρέσουν μέσα και να γίνουν συμβιβασμοί. Το πρόγραμμα χρειάστηκε 11 ολόκληρα χρόνια για να αποδώσει το πρώτο επιχειρησιακό αεροσκάφος. Το αποτέλεσμα ήταν να μείνει το Πολεμικό Ναυτικό χωρίς οργανικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας για πάνω από μία δεκαετία

Υψηλό Κόστος: Η επένδυση ξεπέρασε τα $500 εκ και πλησίασε το κόστος αγοράς καινούργιων ASW αεροσκαφών

Απώλεια τεχνογνωσίας: Η μακροχρόνια απουσία των αεροσκαφών οδήγησε σε έλειμμα εκπαίδευσης και στελέχωσης επαρκών χειριστών και εξειδικευμένων τεχνικών για να αξιοποιηθούν τα αεροσκάφη

[gdimitr]

εδω και 15 χρόνια αναβαθμίζονται τα Orion

[Togo2]

(συνεχίζεται)
Επιβιωμιμότητα: Το P-3 έχει μεγάλες διαστάσεις και είναι σχετικά αργό. Δεν έχει στελθ χαρακτηριστικά ούτε μπορει να αξιοποιήσει προηγμένα συστήματα παρεμβολών (ECM). Μπορεί να εντοπιστεί εύκολα απο τουρκικά radar και σίγουρα δεν μπορεί να επιχειρεί εντός της εμβέλειας τουρκικών αντιαεροπορικών συστημάτων. 

Η αναβάθμιση Mid-Life Upgrade (MLU) περιλάμβανε δομική ενίσχυση της ατράκτου και τοποθέτηση νέων πτερύγων και υλικών που επεκτείνουν τη διάρκεια ζωής του αεροσκάφους κατά 15.000 ώρες πτήσης. Δηλαδή τα αεροσκάφη θα επιχειρούν για τα επόμενα 20-30 χρόνια. 
Τα αναλογικά όργανα αφαιρέθηκαν και έδωσαν τη θέση τους σε glass cockpit με σύγχρονο σύστημα Flight2 με 7 οθόνες LCD της Collins. 
Το Σύστημα Αποστολής απέκτησε το νέο ψηφιακό radar EL/M-2022A και σύστημα εντοπισμού-ανάλυσης ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών (ESM/ELINT) τύπου EL/L-8385. Προστέθηκε η νέας γενιάς ASW σουϊτα ακουστικής επεξεργασίας sonobuoys τύπου UYS-505 της General Dynamics.
Ενσωματώθηκε ο σταθεροποιημένος θερμικός πύργος L3 Wescam MX-15HD, συστήματα αυτοπροστασίας AN/AAR-47 (Missile Warning System) και AN/ALE-47 (Chaff/flare dispenser) καθώς και ψηφιακά συστήματα διαχείρισης τακτικής κατάστασης.
Η αναγνώριση φίλιων αεροσκαφών γίνεται απο το σύστημα AN/APX-123 ενώ για πλοία χρησιμοποιείται σύστημα ΑΙS.
Το παλιό AN/SQS-10 MAD στην ουρά αφαιρέθηκε ώς πεπαλαιωμένο.
Το M2IMS/MIMS (mission-management/integration system) της SCYTALYS συνδιάζει τα δεδομένα όλων των αισθητήρων και δημιουργεί ενιαία τακτική κατάσταση

[Togo2]

Τα P-3 προωθουνται απο τέσσερις (4) turboprop κινητήρες Allison T56-A-14 που ανήκουν στην ίδια οικογένεια με τους Τ56-A-15 των C-130.
Η ΕΑΒ έχει ήδη τις υποδομές δοκιμών και συντήρησης των κινητήρων Allison Τ56.
Το Orion σχεδιάστηκε πρίν δεκαετίες για την αντιμετώπιση σοβιετικών υποβρυχίων βαλλιστικών πυραύλων σε ωκεανούς.
Μπορεί να σβήσει 1 έως 2 κινητήρες (loiter shutdown) για εξοικονόμιση καυσίμου και να παραμείνει σε χαμηλό υψόμετρο με μικρή ταχύτητα επί ώρες πάνω απο τη περιοχή ενδιαφέροντος. Ενα αεροσκάφος με turbofan κινητήρες δεν μπορεί.

Τα αναβαθμισμένα Ρ-3ΗΝ είναι ιπτάμενα κέντρα διοίκησης ενός δικτύου C4ISR με δυνατότητα να μεταδίδουν ολοκληρωμένη τακτική εικόνα επιφανείας και βυθού ημέρα/νύκτα σε όλες τις καιρικές συνθήκες απευθείας σε φρεγάτες, υποβρύχια και κέντρα επιχειρήσεων σε πραγματικό χρόνο.
Χάρη στην ικανότητά τους να περιπολούν πολλές ώρες σε μεγάλες θαλάσσιες εκτάσεις απελευθερώνουν μονάδες επιφανείας για άλλες αποστολές.
Ο οπλισμός τους συνδιάζει πλήρη άρνηση περιοχής σε τουρκικά υποβρύχια και προσβολή στόχων απο μεγάλες αποστάσεις
Συγκεκριμένα το Ρ-3 διαθέτει εσωτερική αποθήκη οπλισμού και 10 πυλώνες κάτω από τα πτερύγιά του για μέγιστο φορτίο όπλων βάρους 9 τόννων!

[Togo2]

Ο ανθυποβρυχιακός οπλισμός περιλαμβάνει ελαφρές τορπίλες Mk-46 Mod5/Mk-54 που μεταφέρονται συνήθως οκτώ (8) εσωτερικά για μείωση της αεροδυναμικής αντίστασης. 
Απελευθερώνονται με αλεξίπτωτο και μόλις πέσουν στο νερό ενεργοποιούν το δικό τους sonar για εντοπισμό του υποβρυχίου. 
Είναι δυνατή η μεταφορά 8 βομβών βάθους Μκ.54 για στόχους σε πολύ ρηχά νερά. 
Το πλέον εντυπωσιακό φορτίο είναι 84 ενεργητικοί/παθητικοί ηχοσημαντήρες μεγέθους-Α: 48 σε εξωτερικούς σωλήνες εκτόξευσης και 36 εσωτερικά στην αποθήκη οπλισμου.
Το Ρ-3 μπορεί να μεταφέρει μέχρι επτά (7) νάρκες Mk55 ή Mk65 Quickstrike των 907 κιλών για στρατηγική ναρκοθέτηση σε κρίσιμα θαλάσσια περάσματα και ναυτιλιακούς διαδρόμους. Εναλλακτικά μεταφέρει ώς έντεκα (11) νάρκες Μκ52 ή Mk63 Quickstrike των 453 κιλών.

Σε αποστολές κρούσης επιφανείας (ASuW) το Ρ-3 μπορεί να μεταφέρει κάτω απο τις πτέρυγες έως και έξι (6) αντιπλοϊκούς πυραύλους AGM-84L Harpoon Block II με εμβέλεια 278 χλμ. και δυνατότητα προσβολής χερσαίων στόχων. Με άλλα λόγια το αεροσκάφος είναι μιά "ιπτάμενη φρεγάτα" κρούσης. 
Για μικρότερους στόχους όπως τουρκικές πυραυλάκατους και περιπολικά μπορεί να μεταφέρει μέχρι τέσσερις (4) πυραύλους AGM-65G Maverick που εκτοξεύονται με τη μέθοδο Sensor Slew-to-Cue αυτόματα.
Η φιλοσοφία χρήσης του αεροσκάφους "Κυριαρχία στη Θάλασσα" κάνει περιττή τη χρήση πυραύλων κρουζ SLAM-ER γιατί ο Harpoon Block II έχει παρόμοιες επιδόσεις και τα όπλα μακρού πλήγματος είναι καταλληλότερα σε μαχητικά