Ελληνοτουρκικός πόλεμος

[Togo2]

Η Ελλάδα αγοράζει πανάκριβα οπλικά συστήματα χωρίς να καρπώνεται τίποτε η αμυντική και ναυπηγική βιομηχανία της.
Οι αμυντικές βιομηχανίες έτσι κι αλλιώς είναι χρεωκοπημένες και δεν παράγουν τίποτε.
Ωστόσο η Ελλάδα αγοράζει οπλικά συστήματα για να εξασφαλίσει "συμμαχίες", για να ενισχύσει την εξωτερική πολιτική της, για να αποτρέψει ένα πόλεμο με τη Τουρκία..

Ας δούμε κάποια πλεονεκτήματα της Ελλάδας..
Η γεωγραφία της Ελλάδας ευνοεί την άμυνα της απέναντι στον πολύ μεγαλύτερο Τουρκικό Στρατό.
Ο ποταμός Έβρος και οι οροσειρές Ροδόπης κανούν πολύ δύσκολη τη προέλαση χερσαίων δυνάμεων απέναντι σε μιά οργανωμένη άμυνα. 
Επιπλέον το Αιγαίο είναι γεμάτο ορεινά νησιά και νησίδες που αποτελούν φυσικά φρούρια με ελάχιστες ακτές κατάλληλες για απόβαση. 
Οι βιομηχανικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις της Ελλάδας είναι συγκεντρωμένες σε 2-3 μεγάλες πόλεις επομένως πολύ εύκολο να πραστατευθούν απο τις τουρκικές που είναι διάσπαρτες   

[Togo2]

Ας δουμε καποια μειονεκτήματα της Τουρκίας..
Η Τουρκία έχει μεγάλη γεωγραφική έκταση αλλα είναι ορεινή χώρα και οι στρατηγικοί στόχοι της είναι στα δυτικά και νότια εντός της εμβέλειας των ελληνικών μαχητικών. 
Η Άγκυρα είναι περιτρυγυρισμένη απο βουνά οπότε είναι εύκολο να χτυπηθεί αιφνιδιαστικα απο πύραυλους κρουζ που ακολουθούν το γεωγραφικό ανάγλυφο σε υψομετρο 20-30 μέτρων. Αντιθέτως οι τουρκικοί πύραυλοι κρουζ θα πρέπει να πετάξουν πάνω απο την επιφάνεια της θάλασσας και έτσι να εντοπιστουν πολύ πιο εύκολα
Η Τουρκία έχει πολλά χιλιόμετρα ακτογραμμών που είναι αδύνατον να προστατευτουν οπότε είναι εύκολο να διεισδύσουν Ειδικές Δυνάμεις
Δεν έχει αντιπυραυλική άμυνα και είναι εύκολο να βομβαρδιστεί με βαλλιστικούς πυραύλους
Η ανατολική Θράκη εχει σχετικά πεδινό ανάγλυφο και επιτρέπει την προέλαση ελληνικών σχηματισμών

 Ενας ελληνοτουρκικός πόλεμος θα είναι αεροναυτικός.
Αν η Ελλάδα θέλει να βγεί κερδισμένη σε ένα πόλεμο με τη Τουρκία δεν θα πρέπει απλά να περιορίσει στο ελάχιστο την στρατιωτική της ικανότητα αλλά να διαλύσει τα βιομηχανικά και ενεργειακά της δίκτυα. Διαφορετικά είναι βέβαιο ότι σε 12-13 χρόνια θα έχουμε πάλι πόλεμο!
Η Πολεμική Αεροπορία θα καταναλώσει τα προηγμένα stand off πυρομαχικά της σε 36 ώρες! Αρα το βασικό πυρομαχικό που πρέπει να έχει σε μεγάλο απόθεμα θα είναι οι απλες μη κατευθυνόμενες βόμβες  
 

[Togo2]

(συνέχεια)
Η Τουρκία διαθέτει το πλεονέκτημα της μαζικής παραγωγής φτηνών βαλλιστικών πυραύλων, drones κάθε κατηγορίας, πυραύλων κρουζ και αντιπλοϊκών πυραύλων. Δηλαδή σε ένα παρατεταμένης διάρκειας πόλεμο έχει μεγάλο πλεονέκτημα.
 
Μεγάλος κίνδυνος για το Πολεμικό Ναυτικό είναι τα τουρκικά υποβρύχια και mini-υποβρύχια που θα στήσουν ενέδρες. Τα μέγιστα βάθη της θάλασσας του Αιγαίου είναι έως 300 μέτρα με εξαίρεση το τρίγωνο Ρόδος-Κάρπαθος-Κρήτη που τα βάθη είναι πάνω απο 1000 μέτρα

Τέλος η Τουρκία διαθέτει μεγάλο αριθμό μεταφορικών αεροσκαφών, ελικοπτέρων και ταχύπλοων που μπορουν να μετακινήσουν γρήγορα δυνάμεις.

Γενικά το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Τουρκίας είναι η εγχώρια βιομηχανική παραγωγή πολλών οπλικών συστήματων όπου σε μιά παρατεταμένη σύγκρουση μπορει να αναπληρώσει τις απώλειες

Αρα η Ελλάδα πρέπει να έχει τα μέσα να τελειώσει ένα πόλεμο με τη Τουρκία όσο το δυνατόν πιο γρήγορα

[Togo2]

(συνέχεια)
Η Ελλάδα δεν μπορεί να δαπανά τεράστια χρηματικά ποσά σε "υπερόπλα" για να αποκτήσει έστω για λίγα χρόνια ποιοτική υπεροχή..
Τραγική ειρωνία πολλά απο τα πανάκριβα οπλικά συστήματα που σκοπεύει να αγοράσει μπορουν να εξουδετερωθούν απο πάμφτηνα μέσα.
Η γνώμη μου είναι ότι οι αγορές οπλικών συστημάτων πρέπει να συνοδεύονται απο συνεργασίες για εγχώρια παραγωγή πυρομαχικών και συμπαραγωγή υποσυστημάτων. 
Για παράδειγμα αγοράζουμε το πυραυλικό σύστημα PULS απο το Ισραηλ με ρουκέτες EXTRA των 150 χλμ και Predator Hawk των 300 χλμ. Αγοράσαμε παλαιότερα και την αεροεκτοξευόμενη ρουκέτα Rampage εμβέλειας 150-250 χλμ. Πολύ ωραία! Ας στηθεί λοιπον μια γραμμή συμπαραγωγής της ρουκέτας EXTRA στην Ελλάδα.. Οσες και να αγοράσουμε έτοιμες θα καταναλωθούν σε λίγες ημέρες πολέμου! 
 
Η Ελλάδα χρειάζεται φτηνούς βαλλιστικούς πυραύλους για να βομβαρδίσει άμεσα σταθερους στόχους μεγάλης έκτασης όπως είναι τα λιμάνια, οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις, αεροδρόμια κτλ Μιλάμε για πυραυλο με κινητήρα στερεων καυσίμων, εμβέλειας έως 300 χλμ και μεταφορά 500 κιλα - 1 τόννο εκρηκτική κεφαλή πάνω σε χερσαίο κινητό εκτοξευτή ή κοντέινερ σε κατάστρωμα πλοιου! Σύστημα κατεύθυνσης απλή ΙNS/GPS
Πρέπει να γίνει Ερευνα-Ανάπτυξη σε βαλλιστικους πυραύλους
 

[Togo2]

Η διαφθορά, οι κλίκες, το καθεστώς που έχει διαμορφωθεί απο το 1980 στην Ελλάδα με το πολιτικό σύστημα να έχει μετατρέψει τις αμυντικές βιομηχανίες σε πολιτικά παραμάγαζα έχει καταδικάσει κάθε ιδέα ανάπτυξης στο τομέα.
Η ίδια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί στα ελληνικά πολυτεχνεία και πανεπιστήμια.
Συγκεκριμένες ιδιωτικές εταιρίες που έκαναν "δουλίτσες" εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου και έπερναν με απευθείας ανάθεση έργα απο "φιλαράκια" σε Υπουργεία συνεχίζουν να διεκδικούν μερίδια απο εξοπλιστικά..
Σε ολα τα σοβαρά κράτη τα πολυτεχνεία κάνουν Έρευνα-Ανάπτυξη σε αμυντικά project και είναι διασυνδεδεμένα με τις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες. Οι ιδιωτικές εταιρείες συνεργάζονται και λαμβάνουν κρατική χρηματοδότηση ανάλογα με τις εξαγωγές που επιτυγχάνουν..
Ο ελληνικός λαός έχει μεγάλη ευθύνη για αυτο το χάλι γιατί τα πληρώνει!

Σχετικά με το βαλλιστικό πρόγραμμα που χρειάζεται η Ελλάδα.. Ο ATACMS Block 1Α στα M270 ΜLRS και ο LORA στα PULS αν αγοραστεί είναι τακτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι, δηλαδή προορίζονται για σημειακούς στόχους σε απόσταση ώς 300 χλμ. Επειδή έχουν εξελιγμένο σύστημα κατεύθυνσης είναι ακριβοί.
Αντιθέτως η Ελλάδα θα μπορούσε να κατασκευάσει φτηνούς βαλλιστικούς πύραυλους για βομβαρδισμό περιοχής Ενα παράδειγμα είναι ο ινδικός Prithvi-3. Αν εκτοξευτεί απο τη Θράκη ή Σαμοθράκη θα πλήξει την Κωνσταντινούπολή σε 5 λεπτά και την Άγκυρα σε 7 λεπτά! Αν εκτοξευτεί απο τη Σάμο θα πλήξει τη Σμύρνη σε 2 λεπτά!

[Togo2]

Οι βαλλιστικοί πύραυλοι έχουν μεγαλύτερο κόστος και μικρότερη ευστοχία απο τον αεροπορικό βομβαρδισμό με βόμβες ελεύθερης πτώσης. 
Οι βαλλιστικές ρουκέτες μεγάλου διαμετρήματος είναι πιό φτηνοί απο τους βαλλιστικούς πυραύλους αλλά έχουν μικρότερη εμβέλεια.
Οι οβίδες 155 χιλ. είναι φτηνότερες και πιό εύστοχες απο τις ρουκέτες αλλά έχουν ακόμα μικρότερη εμβέλεια.
Συνεπώς ανάλογα με το πόσο καλά προστατευμένος και σημαντικός είναι ένας στόχος χρησιμοποιείται και το αντίστοιχο όπλο με την επαρκή εμβέλεια.

Η Πολεμική Αεροπορία θα καταναλώσει γρηγορα τα προηγμένα όπλα (SCALP EG, Rampage, JSOW) και κινδυνεύει με απώλειες.
Εδώ θα προτείνω την αγορά μικρού αριθμού αεροεκτοξευόμενων βαλλιστικών πυραύλων AirLORA και ROCKS (Blue Sparrow) με εμβέλεια 400+ χλμ για καταστολή της τουρκικής αεράμυνας απο ασφαλή απόσταση.
Η άλλη λύση είναι επίθεση κορεσμού με φτηνούς βαλλιστικούς πυραύλους εδάφους-εδάφους και drones / περιφερόμενα πυρομαχικά.
Ακόμα και άν αναχαιτιστούν οι πύραυλοι που θα δαπανηθούν θα είναι πολλαπλάσιας αξίας

[Togo2]

Εκτός απο το πρόγραμμα φτηνών βαλλιστικών πυραύλων η Ελλάδα πρέπει να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα απο drones διαφόρων κατηγοριών που θα μπορούν να κατασκευαστουν μαζικά στις εγχώριες βιομηχανίες. Δεν έχει νόημα να αγοράζουμε μικρές ποσότητες απο έτοιμα drones και να εξειδικεύουμε τη χρήση τους πχ το ένα για ναυτικη περιπολια το άλλο για στοχοποίηση πυροβολικού το παράλλο για τακτική αναγνώριση.
Αντιθέτως όσα έχουν αγοραστεί πρέπει να μελετηθούν και πάνω στις τεχνολογίες τους να κατασκευαστουν ελληνικά συστήματα.
Ο μεγάλος αριθμός νησιών και νησίδων στο Αιγαίο απαιτεί μεγάλο αριθμό απο αναλώσιμα drones που θα μεταφέρουν εικόνα ή θα πλήτουν στόχους. 

Ένας άλλος τομέας που η Ελλάδα υστερεί σημαντικά έναντι της Τουρκίας είναι ο ηλεκτρονικός πόλεμος. Προφανώς η Ελλάδα διαθέτει κορυφαία συστήματα απο τη Γαλλία (Rafale/SPECTRA, FDI/Sentinel) αλλα δεν υπάρχει εγχώρια βιομηχανία Αντιθέτως η Τουρκία κατασκευάζει σύγχρονα συστήματα και τα εξάγει.  
Το αντι-drone Κένταυρος είναι ένα αντίγραφο του ουκρανικού Bukovel-AD. Δεν είναι κάτι θεαματικό... Τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου είναι σχετικά φτηνά και μπορούν να βγούν σε παραγωγή εύκολα

[yandr]

Μοναδική αποτελεσματική άμυνα για τα ελληνικά νησιά θα ήταν από δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες drones μικρού μεγέθους με ικανότητα αυτόνομης πλοήγησης και πρόσκτησης στόχου. 

Αυτά θα μετέτρεπαν οποιαδήποτε απόπειρα αεροναυτικής επιχείρησης σε αυτοκτονία για τον αντίπαλο.

Αλλά είμαστε δεκαετίες μακρυά από οποιαδήποτε σχετική ενέργεια.

[Togo2]

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα έχει μείνει πολύ πίσω στο τομέα της εγχώριας παραγωγής drones (UAV, UGV. USV, UUV) και πρέπει να γίνουν σοβαρά βήματα για να κλείσει το τεχνολογικό χάσμα με τη Τουρκία.
Ωστόσο πρέπει να πούμε ότι τα drones εξελίσονται πάρα πολύ γρήγορα σε σημείο που μέχρι να στηθεί η γραμμή παραγωγής και να κατασκευαστουν τα πρώτα δείγματα να θεωρουνται τεχνολογικά ξεπερασμένα! 
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επενδύσουμε στη βιομηχανία drones.. κάθε άλλο. Πρέπει να επενδύσουμε σε ενα οικοσύστημα ελληνικών drones με ανοικτή αρχιτεκτονική που θα μπορεί να πάρει νέες τεχνολογίες και να συνεχίσει να είναι προηγμένο

Το καμικάζι drone Shahed-136 του Ιραν πουλήθηκε στη Ρωσία γιατί δεν διέθετε ανάλογο όπλο. Αντιγράφτηκε ώς Geran και κατασκευαζόταν με δυτικά ηλεκτρονικα του διεθνούς εμπορίου! Σταδιακά οι Ρώσοι το προσάρμοσαν στις απαιτήσεις του πολέμου με νέες δυνατότητες. Πλέον μεταφέρει πυραύλους και μπορεί να ξεγελά ευρωπαίκα συστήματα anti-drone! Το Shahed-136 κατασκευάζεται μαζικά απο πολλές χώρες αλλά όχι απο την Ελλαδα

Ενα άλλο παράδειγμα είναι το Watchkeeper WK450 της Thales όπου είναι στην ουσία αντίγραφο του ισραηλινού Hermes 450. Κατασκευάζεται με άδεια της Elbit (51%) για τις ανάγκες του Βρετανικού Στρατου. Ο κ. Δένδιας έχει αγοράσει ένα σωρό ισραηλινά drones σε μικροποσότητες αλλά δεν έχει καταφέρει να εξασφαλίσει τη κατασκευή ενός εργοστασίου απο το Ισραηλ για εγχωρια παραγωγή

[Togo2]

Ο πόλεμος έχει αλλάξει δραματικά και η Ελλάδα πρέπει να αποκομίσει τα διδάγματα των πρόσφατων στρατιωτικών συγκρούσεων άν δεν θέλει να ξαναγευτεί την ήττα του 1974 ή την απώλεια νησιών του 1996
Η εποχή που η στρατιωτική ισχύς βασιζόταν στον αριθμό και ποιότητα των επανδρωμένων πλατφόρμων έχει περάσει.
Τα drones και περιφερόμενα πυρομαχικά έχουν αλλάξει το πεδίο της μάχης γιατί η αξία μεταφέρεται απο την πλατφόρμα στο οικοσύστημα.

Ο πόλεμος είναι οικονομία. Νικητής είναι όποιος μπορέσει να αναπτύξει, δικτυώσει, προστατέψει και αναπληρώσει όσο το δυνατόν περισσότερα συστήματα για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα αντίστοιχα του αντιπάλου. 
Για παράδειγμα το 1974 η Πολεμική Αεροπορία είχε υπολογίσει ότι χρειάζεται 360 μαχητικά για να προστατέψει Ελλάδα και Κύπρο. Το 2014 η οροφή έπεσε στα 250 και το 2020 στα 220 γιατί οι νέες τεχνολογίες και οπλισμός προσέφεραν την ίδια αεροπορική ισχύ. Το 2030 η οροφή θα γίνει 200 μαχητικά με πιό προηγμένα όπλα και loyal wingmen! 
Κάθε μαχητικό θα είναι ένας δικτυοκεντρικός κόμβος πληροφορίας που θα ελέγχει με ΑΙ αναλώσιμα οπλισμένα μαχητικά-drones που θα έχει συγκεκριμένη αποστολή πχ βομβαρδισμός στόχου ή αερομαχία BVR με εναέριο στόχο ή τακτική αναγνώριση κτλ

[Togo2]

Η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέρος στην ανάπτυξη ενός μαχητικού-drone με δυνατότητα μεταφοράς όπλων που εξοπλίζουν τα F-35/Viper.
Πρόσφατα προσφέρθηκε συμμετοχή στην αναπτυξη του VTOL Χ-ΒΑΤ που είναι ιδανικό για το Αιγαίο.
H Γαλλία αναπτύσει loyal wingman για το Rafale F5 που προέρχεται απο το nEUROn οπότε έχει μεγάλο ενδιαφέρον αν και οι Γάλλοι δεν μοιράζονται τη τεχνολογία τους.
Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα χρειάζεται σοβαρή αεροπορική βιομηχανία που να παράγει κορυφαία προϊόντα και όχι το σημερινό χάλι με τη χρεωκοπιημένη ΕΑΒ. Η Τουρκία έχει το πλεονέκτημα εδώ

Δεν υπάρχει μιά αποτελεσματική άμυνα εναντίον όλων των drones γιατί κάθε κατηγορία drone έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Με άλλα λόγια απαιτείται πολυεπίπεδη anti-drone άμυνα! Για το λόγο αυτό η Ελλάδα πρέπει να γεμίσει με εργοστάσια μαζικής παραγωγής drones που θα χρησιμοποιηθούν σε επιθέσεις κορεσμού.
Στο πόλεμο της Ουκρανίας έχουμε δεί FPV drones να εξοπλίζονται με αντιαρματικές ρουκέτες και πυραύλους, νάρκες, βλήματα όλμων και πυροβολικου, πυροβόλα, πυραύλους αέρος-αέρος και να καταδιώκουν τους στόχους τους! 
Συνεπώς ο χειρισμός drone στο σύγχρονο πόλεμο είναι εξίσου σημαντικός με την εκπαίδευση χρήσης τυφεκίου μάχης!

[Togo2]

Τα drones εντοπίζονται δύσκολα και μπορούν να παραμένουν πάνω απο την περιοχή ενδιαφέροντος για πολλές ώρες. Μπορούν να μεταφέρουν ποικιλία αισθητήρων. Μεταφέρουν την εικόνα του πεδίου μάχης και να δίνουν συντεταγμένες στόχων ή να αξιολογούν την αποτελεσματικότητα πληγμάτων. 
Εκτός απο τα Περιφερόμενα Πυρομαχικά και τα εξοπλισμένα UAV τα drones έχουν βελτιωσει πολύ και την απόδοση του πυραυλικού Πυροβολικού.
Στην Ουκρανία τα HIMARS έπερναν συντεταγμένες σημειακών στόχων απο drones και με 1-2 ρουκέτες GMLRS τον εξουδετέρωναν άμεσα χάρη στο προηγμένο ΙNS/GPS της ρουκετας. 

Τα drones είναι απαραίτητα και στα πλοία για τακτική αναγνώριση μέχρι και ανθυποβρυχιακό πόλεμο! Το Πολεμικό Ναυτικό έχει αγοράσει το MQ-9B SeaGuardian που θεωρείται κορυφαίο. Ωστόσο δεδομένου οτι τα τουρκικά υποβρύχια είναι η κυριότερη απειλή στη θάλασσα θα έπρεπε να έχει γίνει 'Ερευνα-Ανάπτυξη για ένα φτηνότερο ελληνικό σύστημα ικανό να μεταφέρει ηχοσημαντήρες, τορπιλες και ASW αισθητήρες
Τα USV έχουν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον γιατί αποδεδειγμένα μπορούν σε επιθέσεις κορεσμου να απειλήσουν κύριες ναυτικές μονάδες. Πλέον εξοπλίζονται με αντιπλοϊκούς πυραύλους, τορπίλες, αντιαεροπορικους πυραύλους. 
Κάποια είναι ειδικευμένα σε ναρκοπόλεμο για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκοπεδίων τελείως αυτόματα! Ελέγχονται απο ένα χειριστή κονσόλας του μητρικού σκάφους! 

[Togo2]

Πέρα απο βιομηχανία ελληνικών drones η Ελλάδα θα πρέπει να συμπληρώσει την αεράμυνά της για αντιμετώπιση των τουρκικών drones σε όλα τα επίπεδα. Απο τον μαχητή ώς το αντιαεροπορικό σύστημα περιοχής θα πρέπει να υπάρχει anti-drone σύστημα! 
Τα drones αντιμετωπίζονται με ένα συνδυασμό soft kill και hard kill συστημάτων αφού εντοπιστούν έγκαιρα απο κατάλληλα radar και αισθητήρες (ακουστικούς, ηλεκτρο-οπτικούς/υπέρυθρους,RF detection / Direction Finding)

Στα soft kill συστήματα ανήκουν οι παρεμβολείς σήματος ελέγχου και πρωτοκόλου επικοινωνίας του drone, οι παρεμβολείς GPS, ευρύτερα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Προφανώς δεν χρησιμοποιούν όλα τα drones ασύρματο datalink με GPS! Κάποια είναι τελείως αυτόνομα ή προ-προγραμματισμένα. Άλλα χρησιμοποιούν το INS για να συνεχίσουν να πετούν σε περιοχή χωρίς GPS. Αλλα έχουν φτηνούς αισθητήρες που τους επιτρέπουν να ακολουθούν το γεωγραφικό ανάγλυφο. Για αυτές τις κατηγορίες υπάρχουν τα hard kill συστήματα  
Στα hard kill συστήματα ανήκουν τα πυροβόλα με ειδικά πυρομαχικά που πιθανόν συνδυάζονται με ρουκέτες κατευθυνόμενες με laser, πυραυλικά συστήματα, συστήματα με ακτίνα laser, συστήματα μικροκυμάτων μεγάλης ισχύος εναντίον σμηνών drones που ψήνουν τα ηλεκτρονικά τους (!). 
Το πιό φτηνό hard kill σύστημα είναι τα αναλώσιμα αναχαιτιστικά drones που κατευθύνονται πάνω στο στόχο

[Togo2]

Όλα τα ελληνικά επανδρωμένα οπλικά συστήματα πρέπει να διαθέτουν drones, anti-drone σύστημα και δικτυωμένο datalink για μεταφορά εικόνας προς και απο το ευρύτερο οικοσύστημα. Δηλαδή πρέπει να γίνουν κόμβοι του οικοσυστήματος

Τα καλύματα παραλλαγής και μείωσης του θερμικού ίχνους ή τα μεταλλικά πλέγματα που καλύπτουν άρματα είναι χρήσιμα αλλά δεν εγγυόνται την επιβίωση του συστήματος.. Πιό αποτελεσματική άμυνα είναι τα προπετάσματα καπνού που κρύβουν και την υπέρυθρη ακτινοβολία.
 
Ο καλύτερος τρόπος να ξεγελάσεις τα drones είναι οι ψευδοστόχοι-decoys, δηλαδή ομοιωματα συστημάτων με τις ακριβείς διαστάσεις και (θερμική, ηλεκτρομαγνητική) υπογραφή διασκορπισμένα σε μιά περιοχή.
Τα decoys μπορούν να μεταχειριστουν απο το προσωπικό ώς αληθινά συστήματα και να μεταφερθούν σε διαφορετικές θέσεις για να δώσουν λάθος πληροφορίες για την αμυντική διάταξη μας.

Τα νησιά του Αιγαίου πρέπει να γεμίσουν με drones και περιφερόμενα πυρομαχικά με εμβέλεια 1000+ χλμ για να επιτίθονται συνεχώς σε στόχους μέσα στη Τουρκία. Εδώ βάζουμε και τους υβριδικούς φτηνούς "πυραύλους κρουζ" που εκτοξεύονται απο χερσαίους εκτοξευτές και πετούν σε προ-προγραμματισμένη πορεία. Πρόκειται για ιπτάμενους στόχους εκπαίδευσης που έχουν τροποποιηθεί για να μεταφέρουν εκρηκτικά

[Togo2]

Το γεγονός ότι η Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Κοτζάελι και Προύσα, δηλαδή το 47% του τουρκικού ΑΕΠ, απέχουν έως 300 χλμ απο τη Θράκη και Αιγαίο κάνει πολύ ελκυστική τη χρήση φτηνών βαλλιστικών πυραύλων για το βομβαρδισμό των βιομηχανικών και ενεργειακών δικτύων. 
Το PULS που αγοράστηκε απο το Ισραήλ προορίζεται για στρατιωτικούς στόχους και χρησιμοποιεί πανάκριβες ρουκέτες EXTRA και Predator Hawk. Δεν ειναι κατάλληλο.
Τα παλιότερα M270 MLRS χρησιμοποιούν ρουκέτες Μ26Α2 των 45 χλμ και πυραύλους Μ39 ΑΤΑCMS Block-1 των 165 χλμ. Ο εκσυγχρονισμός τους είναι εξαιρετικά αμφίβολος. Δεν είναι κατάλληλο γιατί προορίζονται για σημειακούς στόχους και έχουν μικρή εμβέλεια.

H Ελλάδα πρέπει να ξεκινήσει άμεσα βαλλιστικό πρόγραμμα ανάπτυξη ρουκέτας 300 χιλ με εμβέλεια 150+ χλμ και πύραυλο στερεών καυσίμων με εμβέλεια 300+ χλμ
Aπαιτείται τεχνογνωσία σε στερεά καύσιμα, κράματα και σύνθετα υλικά Η κατασκευή τους απαιτεί συγκεκριμένες ανοχές και μεγάλη ακρίβεια. Τέλος θα χρειαστούν συστήματα καθοδήγησης και σύγχρονους πυροσωλήνες. 
Οι βαλλιστικοί πύραυλοι μπορούν να βομβαρδισουν τους στόχους τους εντός 1-7 λεπτών τελείως αιφνιδιαστικά και η τυχόν αναχαίτησή τους απαιτεί πολύ ακριβότερα μέσα.
Η Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να πλήξει μεγάλο αριθμό στρατιωτικών στόχων οπότε οι βαλλιστικοί πύραυλοι θα αυξήσουν τη διαθεσιμότητα των ελληνικών μαχητικών.