Αυτό που βρήκα στο μεταξύ είναι ότι η αναβάθμιση αφορά 48 συστήματα με πρόβλεψη για 24 ακόμη.72 είναι σίγουρα ένα πιό ικανοποιητικό νουμερο. Κατά την ίδια πηγή, συνολικά έχουμε 116 RM-70 και δεν αναφέρεται κάτι για το μέλλον των εκτός αναβάθμισης. Η υποψηφιότητα της DIEHL με το RM-70 Modular θεωρείται ισχυρή. Το πακέτο αναβάθμισης περιλαμβάνει ψηφιακό σύστημα ελέγχου πυρός, σύστημα πλοήγησης και εύρεσης θέσης, σύστημα επικοινωνιών φωνής/δεδομένων κλπ. Για να μπορεί το όχημα να αναταπεξέλθει στην φόρτωση και την εκτόξευση των ρουκετών MLRS εφοδιάζεται με υδραυλικό γερανό και σκέλη σταθεροποίησης. Δεν υπάρχει αναφορά ότι αλλάζει το όχημα.
Δεν υποτιμώ τα RM-70. Ίσα-ίσα είναι φοβερά οπλικά συστήματα. Απλά λέω ότι ίσως κάποτε αξίζει τον κόπο να πάψουμε να είμαστε απλοί αγοραστές οπλικών συστημάτων και μια, κατόπιν άδειας, παραγωγή πολυρουκετοβόλων και πυρομαχικών τους θα ήταν ένα καλό βήμα.
Αυτό που θα ήθελα όμως να αποκτήσουμε δεν είναι ένα ακόμη σύστημα της κλάσης του MLRS ή του Smerch. Τα MLRS μας καλύπτουν απόλυτα σε αυτή την κατηγορία.
Θα ήθελα να αποκτήσουμε ένα ικανότερο σύστημα στην κατηγορία του RM-70. Το Pinaka το ανέφερα γιατί καλύπτει απόλυτα αυτό που έχω στο νου μου. Φτηνό (λιγότερο από 1/8 του κόστους ενός MLRS), σύγχρονο, με μεγάλο βεληνεκές (πολύ χρήσιμο για αποστολές αντιπυροβολικού και αποφυγή των αντίστοιχων εχθρικών), καλή κινητικότητα και μεγάλη ισχύ πυρός (μία ομοβροντία 12 ρουκετών ισοδυναμεί με 1200Kg οπλικό φορτίο σε ~40Km εντός 45sec). Προφανώς, το φέρνω σαν παράδειγμα και δεν λέω να υιοθετήσουμε το συγκεκριμένο (άλλωστε υπάρχουν αρκετές αναφορές για τα προβήματα που αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο σύστημα).
Η αναβάθμιση του RM-70 είναι η εύκολη λύση, αλλά δεν πρόκειται να μας προσφέρει άλλα ωφέλη πλην της ανώτερης μαχητικής ικανότητας. Παραδόξως, όταν η ΕΑΒ φτιάχνει, πχ, κάποιο νομέα ατράκτου ξένου αεροσκάφους το κάνουμε θέμα ενώ το ότι δεν παράγουμε παρά ελάχιστα από τα υλικά που έχουν χειροπιαστή αξία για εμάς το υποτιμούμε.
Κατά την γνώμη μου, η ποσότητα παίζει σημαντικό ρόλο για εμάς. Σε περίπτωση σύρραξης τα νησιά μας θα αμυνθούν (από πλευράς στρατού ξηράς) κυρίως με ότι έχουν ήδη εγκατεστημένο. Πιθανόν και να μην μπορούν καν να υπολογίσουν και σε ενίσχυση/εφοδιασμό για κάποιο διάστημα. Αυτό είναι μέρος της ιδιομορφίας της Ελληνικής άμυνας. Δεν θα μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε μερικά RM-70 από την Μυτιλήνη και να τα πάμε στη Χίο που είναι δίπλα. Άρα σε τέτοια συστήματα έχουμε ανάγκη και την ποσότητα.
Οι Τούρκοι παράγουν το
T-122 CNRA (40x 122mm) και τα πυρομαχικά του. Η
ROKETSAN έχει ήδη παραδώσει τουλάχιστον 48 συστήματα. Μετά μάλιστα από κάποια προβλήματα που είχαν με την σχετικά μεγάλη διασπορά η ROKETSAN πήρε εντολή να σχεδιάσει πυρομαχικά τερματικής κατεύθυνσης. Με δεδομένο ότι οι Τούρκοι παράγουν τα δικά τους πυρομαχικά βεληνεκούς περί τα 40Km και ότι, εάν δεν έχουν σοβαρά προβλήματα, θα παράγουν μεγάλες ποσότητες από το TR-122, νομίζω ότι δεν πρέπει να υστερήσουμε.
Ειδικά όσον αφορά την Κύπρο, υπάρχει σοβαρό έλλειμα σε σχετικά συστήματα. Προς το παρόν υπάρχουν τα παλαιά 4x BM-21 Grad (40x122mm) και 24x Μ-63 Plamen (32x 128mm, ρυμουλκούμενο). Οι Τούρκοι έχουν στο νησί τουλάχιστον 12 T-122 με προοπτική για αρκετά περισσότερα. Η Κύπρος είναι ιδανικό πεδίο για πολυρουκετοβόλα και τυχόν εφοδιασμός της με δικής μας κατασκευής συστήματα θα ήταν, ελπίζω, αμοιβαία επωφελής.
Αυτό που βρήκα στο μεταξύ είναι ότι η αναβάθμιση αφορά 48 συστήματα με πρόβλεψη για 24 ακόμη.72 είναι σίγουρα ένα πιό ικανοποιητικό νουμερο. Κατά την ίδια πηγή, συνολικά έχουμε 116 RM-70 και δεν αναφέρεται κάτι για το μέλλον των εκτός αναβάθμισης. Η υποψηφιότητα της DIEHL με το RM-70 Modular θεωρείται ισχυρή. Το πακέτο αναβάθμισης περιλαμβάνει ψηφιακό σύστημα ελέγχου πυρός, σύστημα πλοήγησης και εύρεσης θέσης, σύστημα επικοινωνιών φωνής/δεδομένων κλπ. Για να μπορεί το όχημα να αναταπεξέλθει στην φόρτωση και την εκτόξευση των ρουκετών MLRS εφοδιάζεται με υδραυλικό γερανό και σκέλη σταθεροποίησης. Δεν υπάρχει αναφορά ότι αλλάζει το όχημα.Δεν υποτιμώ τα RM-70. Ίσα-ίσα είναι φοβερά οπλικά συστήματα. Απλά λέω ότι ίσως κάποτε αξίζει τον κόπο να πάψουμε να είμαστε απλοί αγοραστές οπλικών συστημάτων και μια, κατόπιν άδειας, παραγωγή πολυρουκετοβόλων και πυρομαχικών τους θα ήταν ένα καλό βήμα.Αυτό που θα ήθελα όμως να αποκτήσουμε δεν είναι ένα ακόμη σύστημα της κλάσης του MLRS ή του Smerch. Τα MLRS μας καλύπτουν απόλυτα σε αυτή την κατηγορία.Θα ήθελα να αποκτήσουμε ένα ικανότερο σύστημα στην κατηγορία του RM-70. Το Pinaka το ανέφερα γιατί καλύπτει απόλυτα αυτό που έχω στο νου μου. Φτηνό (λιγότερο από 1/8 του κόστους ενός MLRS), σύγχρονο, με μεγάλο βεληνεκές (πολύ χρήσιμο για αποστολές αντιπυροβολικού και αποφυγή των αντίστοιχων εχθρικών), καλή κινητικότητα και μεγάλη ισχύ πυρός (μία ομοβροντία 12 ρουκετών ισοδυναμεί με 1200Kg οπλικό φορτίο σε ~40Km εντός 45sec). Προφανώς, το φέρνω σαν παράδειγμα και δεν λέω να υιοθετήσουμε το συγκεκριμένο (άλλωστε υπάρχουν αρκετές αναφορές για τα προβήματα που αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο σύστημα).Η αναβάθμιση του RM-70 είναι η εύκολη λύση, αλλά δεν πρόκειται να μας προσφέρει άλλα ωφέλη πλην της ανώτερης μαχητικής ικανότητας. Παραδόξως, όταν η ΕΑΒ φτιάχνει, πχ, κάποιο νομέα ατράκτου ξένου αεροσκάφους το κάνουμε θέμα ενώ το ότι δεν παράγουμε παρά ελάχιστα από τα υλικά που έχουν χειροπιαστή αξία για εμάς το υποτιμούμε.Κατά την γνώμη μου, η ποσότητα παίζει σημαντικό ρόλο για εμάς. Σε περίπτωση σύρραξης τα νησιά μας θα αμυνθούν (από πλευράς στρατού ξηράς) κυρίως με ότι έχουν ήδη εγκατεστημένο. Πιθανόν και να μην μπορούν καν να υπολογίσουν και σε ενίσχυση/εφοδιασμό για κάποιο διάστημα. Αυτό είναι μέρος της ιδιομορφίας της Ελληνικής άμυνας. Δεν θα μπορούμε για παράδειγμα να πάρουμε μερικά RM-70 από την Μυτιλήνη και να τα πάμε στη Χίο που είναι δίπλα. Άρα σε τέτοια συστήματα έχουμε ανάγκη και την ποσότητα.Οι Τούρκοι παράγουν το [url=http://www.ssm.gov.tr/library/products/english/rocket_and_missile_systems/urun_1roketsan_eng.htm]T-122 CNRA[/url] (40x 122mm) και τα πυρομαχικά του. Η [url=http://www.roketsan.com.tr/122eng.html]ROKETSAN[/url] έχει ήδη παραδώσει τουλάχιστον 48 συστήματα. Μετά μάλιστα από κάποια προβλήματα που είχαν με την σχετικά μεγάλη διασπορά η ROKETSAN πήρε εντολή να σχεδιάσει πυρομαχικά τερματικής κατεύθυνσης. Με δεδομένο ότι οι Τούρκοι παράγουν τα δικά τους πυρομαχικά βεληνεκούς περί τα 40Km και ότι, εάν δεν έχουν σοβαρά προβλήματα, θα παράγουν μεγάλες ποσότητες από το TR-122, νομίζω ότι δεν πρέπει να υστερήσουμε.Ειδικά όσον αφορά την Κύπρο, υπάρχει σοβαρό έλλειμα σε σχετικά συστήματα. Προς το παρόν υπάρχουν τα παλαιά 4x BM-21 Grad (40x122mm) και 24x Μ-63 Plamen (32x 128mm, ρυμουλκούμενο). Οι Τούρκοι έχουν στο νησί τουλάχιστον 12 T-122 με προοπτική για αρκετά περισσότερα. Η Κύπρος είναι ιδανικό πεδίο για πολυρουκετοβόλα και τυχόν εφοδιασμός της με δικής μας κατασκευής συστήματα θα ήταν, ελπίζω, αμοιβαία επωφελής.