Συχνές ερωτήσεις Συχνές ερωτήσεις       Εγγραφή Εγγραφή   Σύνδεση Σύνδεση

Απάντηση: Χρήση σιγαστήρα στον Αμερικανικό Στρατό


Απάντηση
Τα Greeklish απαγορεύονται και τα μηνύματα διαγράφονται αμέσως και χωρίς προειδοποίηση (βλέπε Σωστά ελληνικά ή διαγραφή)
Όνομα:



Μήνυμα:


Emoticons
συνέχεια...
   Ενεργοποίηση Κωδικοί Forum για να διαμορφώσετε το μήνυμα
Κωδικός Ασφαλείας:
Code Image - Please contact webmaster if you have problems seeing this image code Φόρτωση νέου Κώδικα
Παρακαλώ εισάγετε τον Κωδικό Ασφαλείας που φαίνεται παραπάνω σαν γραφικό.
Θα πρέπει να ενεργοποιήσετε τα Cookies στον browser.

Μήνυμα
Θέμα: Χρήση σιγαστήρα στον Αμερικανικό Στρατό
Αποστολή: 12/Μαρτίου/2017 ώρα 21:03 από AtomicYeti
Ένα ενδιαφέρον θέμα δημοσιεύθηκε στο TFB, σχετικά με τα πλάνα της SOCOM να παραχθεί ένας upper receiver για Μ4 με μόνιμη χρήση σιγαστήρας. Οι Αμερικανοί δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για υποηχητικές βολές, όσο για το γεγονός οτι η σιγαστήρα είναι το καλύτερο χαλινωτήριο (muzzle brake) - φλογοκρύπτη. Η σχεδίαση θα γίνει εξάρχής, μιας που θέλουν να κάνουν χρήση με υπερηχητικά πυρά. Το άρθρο στο λινκ

http://www.thefirearmblog.com/blog/2017/03/12/silencing-continues-us-socom-restarts-suppressor-upper-receiver-group-upgrade-program-m4a1/#disqus_thread

Αυτό που παρατήρησαν οι Αμερικανοί σε ένα πείραμα επιπέδου Τάγματος, είναι οτι με σιγαστήρα στα όπλα, η επικοινωνία μεταξύ των στρατιωτών ήταν πολύ καλύτερη, οι δε διαταγές που δίνονταν λαμβάνονταν απο όλους με μεγαλύτερη ευκολία. Η ευστοχία των στρατιωτών εγινε καλύτερη λόγω απουσίας φλόγας και κυρίως κρότου, και η επανάληψη των βολών πολύ γρήγορη.

Το πρόβλημα με τους σημερινούς σιγαστήρες είναι οτι θερμαίνονται εύκολα, και μόλις θερμανθούν, δεν αργεί το λεγόμενο baffle strike, δηλαδή με τη διαστολή των μετάλλων, ο σιγαστήρας χαλαρώνει στο κούμπωμα του και υπάρχει περίπτωση η σφαίρα να έρθει σε επαφή με τα εντόσθια του. Ο νέος upper receiver που σχεδιάζουν οι Αμερικανοί είναι πρόκληση απο πλευράς μεταλλουργίας, θα πρέπει είτε να κάνει τρελή απαγωγή θερμότητας το μέταλλο, είτε να ψύχει τα αέρια πολύ γρήγορα. Και τα 2 έχουν μειονεκτήματα, το πρώτο θέλει πανάκριβα κράματα, το δεύτερο χάνει σε πίεση αερίων.

Ο λόγος που ανοίγω το συγκεκριμένο θέμα δεν είναι για να σας κάνω να βαρεθείτε με μεταλλουργίες και θερμοκρασίες, αλλά για να αναδείξω το γεγονός οτι η παράδοση και οι συνήθειες δεν είναι πάντα φίλοι μας, σε ένα κόσμο που αλλάζει σε ανάγκες και απαιτήσεις. Οι σιγαστήρες που θεωρούνταν εξωτικό παρελκόμενο για συγκεκριμένες αποστολές, στο μέλλον θα αποτελούν ίσως βασικό εξοπλισμό, μιας που προσφέρουν την καλύτερη απόκρυψη θέσης ενός στρατιώτη. Ούτε φλόγα, ούτε μεγάλος κρότος για να καταδείξουν την θέση του. Όπως και τα οπτικά (ναι θα επιμείνω), που χωρίς αυτά απλά παίζεις λόττο.

Επειδή διαβάζω κατα καιρούς οτι θα φέρουμε παραγωγή Καλασνικοβ στην Ελλάδα, καλό θα ήταν να δουν κατα πόσο μια πλατφόρμα 60+ ετών μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς στα νέα δεδομένα και ανάγκες. Και κατα πόσο αναβαθμίζεται σε μελλοντικούς ρόλους. Και να τελειώνουμε με τους μύθους των υπερόπλων τύπου Καλάσνικοβ ή FAL, ή αναβάθμιση του G3 σε επίπεδα που τα είχαν άλλοι στρατοί πριν 20 χρόνια, όχι άλλο κάρβουνο. Οι Αμερικανοί μας δείχνουν το δρόμο στο πως αναλύονται οι ανάγκες και κατόπιν υλοποιούνται, με το πείραμα.